23.11.2018

Κείμενο του Καλλιτεχνικού Διευθυντή Σταύρου Σ. Τσακίρη

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας φέτος συμπληρώνει 30 χρόνια ζωής και αδιάλειπτης καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ολοκληρώνοντας έτσι έναν κύκλο ξεκινά τη νέα θεατρική περίοδο 2018-2019 με στόχο την ουσιαστικότερη σύνδεσή του με το λαό της πόλης των Πατρών και την προσέγγιση ενός καινούργιου θεατρικού κοινού. Επενδύει σε έργα υποδομής , σε εκπαιδευτικά εργαστήρια για νέους και δίνοντας μια διαφορετική κατεύθυνση στις επιλογές του ρεπερτορίου. Επιλέγει για την χειμερινή περίοδο μόνο Ελληνικά κείμενα και συνεργάζεται με καταξιωμένους δημιουργούς του Ελληνικού Θεάτρου. Όπως έλεγε ο Τσέχωφ: «… όσο πιο κοντά στέκεις στην καταγωγή σου τόσο πιο παγκόσμιος γίνεσαι….». Έτος Ελληνικού λόγου λοιπόν. Επιπλέον εγκαινιάζει μια νέα δράση με τον τίτλο «Για ένα Θέατρο της αφήγησης και της επινόησης». Στην πρώτη φάση έχουν επιλεγεί τρία κείμενα καταξιωμένων Πατρινών Συγγραφέων της προηγούμενης γενιάς (Πολίτης, Κακούρη, Μεγαπάνου) και η σκηνική παρουσίαση τους έχει ανατεθεί σε τρις Πατρινούς Σκηνοθέτες της νέας γενιάς. Γιατί μυθιστορηματικός λόγος στο θέατρο; Γιατί μόνο κείμενα για την Πάτρα; Πατρινοκεντρισμός; Θα είναι διασκευασμένα; Θα είναι αναλόγια; Ψάχνουμε τα ίχνη ενός νέου Θεάτρου.

περισσότερα
A Manual on Work and Happiness

«Οδός Αβύσσου αριθμός 0» του Μενέλαου Λουντέμη -Δημοτικό Θέατρο Απόλλων-5, 6 και 7 Οκτωβρίου

Σκηνοθεσία: Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη.

28.09.2018

Με ένα από τα πιο σημαντικά έργα της ελληνικής Λογοτεχνίας ξεκινά τις θεατρικές του μετακλήσεις το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Πάτρας. Πρόκειται για την παράσταση «Οδός Αβύσσου αριθμός 0» του Μενέλαου Λουντέμη σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη. Οι συντελεστές της παράστασης επέλεξαν να κάνουν τη φετινή πρεμιέρα, στην Πάτρα -φιλοξενούμενοι από το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, στο Δημοτικό θέατρο «Απόλλων», στις 5, 6 και 7 Οκτωβρίου, ενώ από τις 12 Οκτώβρη συνεχίζει τον δεύτερο κύκλο παραστάσεων στο θέατρο «Ολβιο» στην Αθήνα. 
Η «Οδός Αβύσσου, αριθμός 0» του Μενέλαου Λουντέμη, του συγγραφέα που χαρακτηρίστηκε ο Μάξιμ Γκόργκι της Ελλάδας, διασκευάστηκε για το θέατρο από την Σοφία Αδαμίδου, και παρουσιάστηκε πέρσι με μεγάλη επιτυχία σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη. Μια παράσταση που αγκαλιάστηκε από κοινό και κριτικούς συνεχίζει την πορεία και φέτος, που συμπληρώνονται 42 χρόνια από τον θάνατό του Μενέλαου Λουντέμη (22/1/1977) και 72 χρόνια από την λειτουργία της Μακρονήσου ως στρατόπεδο συγκέντρωσης «εθνικής αναμόρφωσης». 
O «φακός» του Μενέλαου Λουντέμη εστιάζει σε δύο από τους κρατούμενους αγωνιστές. Είναι οι πρωταγωνιστές - θύματα αυτής της ενορχηστρωμένης θηριωδίας, ο Γιώργης και ο Παναής. Δεμένοι χέρι χέρι με τις χειροπέδες σ' όλη τη διάρκεια της εξορίας τους, μέσα στην φρίκη της Μακρονήσου εξακολουθούν και παραμένουν άνθρωποι. Βοηθάνε και σώζουν στο καΐκι το δεσμοφύλακά τους από βέβαιο πνιγμό, θυμούνται τις μανάδες τους και σκέφτονται τις αγαπημένες τους, προσπαθούν να κάνουν καλύτερο άνθρωπο τον Στελάρα ή Μελιτζάνα, αυτόν τον λαϊκό άνθρωπο, τον μικροαπατεώνα -που προσποιείται το βασανιστή τους στο Μακρονήσι, που επηρεάζεται βαθύτατα από την ανθρωπιά τους, και πάνω απ’ όλα εξακολουθούν και επιμένουν να περπατάνε με τα δύο πόδια σε πείσμα των βασανιστών τους που τους θέλουν να περπατάνε με τα τέσσερα σαν άγρια θηρία, δεν υπογράφουν δήλωση και ονειρεύονται τον καλύτερο και δικαιότερο κόσμο για τον οποίο αγωνίζονται…
Οι κάτοικοι της οδού Αβύσσου σαν σύγχρονες Αντιγόνες παίρνουν το δρόμο το δύσκολο, το δρόμο της αρετής και της δικαιοσύνης και ας γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτός ο δρόμος είναι που τους οδηγεί στο βωμό που έχουν φτιάξει για αυτούς οι σύγχρονοι Κρέοντες.
«Η φρίκη της Μακρονήσου» -όπως ο ίδιος ο Λουντέμης γράφει- «δε χωράει σε βιβλία. Διαβάζεται μόνο μες στα μάτια των τρελών της. Μόνο τ' αυτιά του Λαυρίου πρόφτασαν ν' αρπάξουν κάτι ξεφτίδια απ' τις φωνές... Στην αρχή, γιατί αργότερα ράγισαν κι αυτά και δεν άκουαν πια τίποτα. Κι έτσι απόμειναν μόνο οι σκύλοι -με το προφητικό τους ένστικτο- να σκορπούν απ' τους καρβουνοσωρούς τις οιμωγές τους, σαν μαύρους οιωνούς που έβγαιναν απ' τα σπλάχνα του προαιώνιου ζώου... Απ' το Λαύριο οι δήμιοι φαίνονταν μικροί... Και ήταν για να σαστίζεις πως τόσο μικροί δήμιοι κάνανε τόσο μεγάλα εγκλήματα. Μα το έγκλημα ποτέ δεν μετριέται με τον πήχη. Γιατί ποτέ δεν έχει το ανάστημα του κακούργου. Πάντα είναι μεγαλύτερό του. Γιατί ένας πραγματικός κακούργος ποτέ δεν κάνει μόνο ένα έγκλημα. Πόσο μάλλον στην Μακρόνησο όπου είχε καταργηθεί η τιμωρία. Γιατί κι αυτό έγινε στη Μακρόνησο. Χωρίσανε το έγκλημα απ' τον κολασμό και αντιστρέψανε τους όρους. Ρίξανε τον κολασμό στα θύματα και τον έπαινο στους κακούργους. Έτσι τους βοήθησαν να κάνουν το έγκλημα ψυχαγωγία και πρωινή γυμναστική. Όταν ένας άνθρωπος συνηθίζει να διασκεδάζει με το αίμα που τρέχει, με τίποτα πια στο εξής δεν μπορεί να διασκεδάσει...»
Το έργο του Λουντέμη αποτελεί αναμφισβήτητα ραψωδία αναστάσιμη των ανθρώπων που αγωνίζονται για ν' αλλάξει ο κόσμος. Η «πένα» του έχει αμεσότητα, λυρισμό, δύναμη και ρεαλισμό. Όπως ο ίδιος υποστήριζε, δεν τον ενδιέφερε «η Τέχνη για την τέχνη, αλλά η καταγραφή της πραγματικότητας και η κατάδειξη της κοινωνικής ανισότητας. «Βάλε μια δύση κι ένα βαρκάκι να λιώνει μέσα. Ομορφιά! Μα, αν δεν υπάρχει μάτι να το δει, είναι ομορφιά;» 
Συντελεστές
Θεατρική διασκευή: Σοφία Αδαμίδου
Σκηνοθεσία: Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη
Μουσική – κιθάρα: Νότης Μαυρουδής
Σκηνικά: Ντέιβιντ Νεγρίν
Σχεδιασμός φωτισμού: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Κοστούμια: Μαρία Παπαδοπούλου
Sound Design: Μανώλης Μανουσάκης
Κίνηση: Στέφανι Τσάκωνα
Βοηθός σκηνοθέτη: Καλλιόπη Καραμάνη
Σκηνοθεσία Video: Γιώργος Κορδέλλας
Video art cinematography: Δημήτρης Ζόγκας, Παναγιώτης Ανδρεαδάκης
Φωτογραφία: Γιάννης Πρίφτης
Βοηθός σκηνογράφου : Νάσια Πλέτση
Παραγωγή: ΦΩΣart

Τους ρόλους ερμηνεύουν με σειρά εμφάνισης: 
Χάρης Μαυρουδής, Δημήτρης Μαύρος, Χριστόδουλος Στυλιανού, Νότης Παρασκευόπουλος, Στέλιος Γεράνης. 
Τη φωνή του «δανείζει» ο Βασίλης Μπισμπίκης
Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά (χωρίς διάλειμμα) 
Παραστάσεις: Δημοτικό Θέατρο Απόλλων
Παρασκευή 5/10: 21:00, Σάββατο 6/10: 21:00, Κυριακή 7/10: 19:00
Τιμές εισιτηρίων: 15€ κανονικό, 12€ μειωμένο, 10€ ομαδικό και 8€ ανέργων-ατέλειες