19.11.2019

Προγραμματισμός 2019-2020 -Καλλιτεχνικός Διευθυντής Σταύρος Σ. Τσακίρης

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας συμπληρώνει φέτος 30 χρόνια συνεχούς λειτουργίας έχοντας διαγράψει μια αξιοσημείωτη πορεία στο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι της χώρας μας. Η νέα καλλιτεχνική περίοδος 2019-2020 ξεκινά με νέους συνεργάτες και διακεκριμένα έργα της παγκόσμιας και ελληνικής λογοτεχνίας επί σκηνής, με στόχο την ουσιαστικότερη σύνδεση του θεάτρου με το λαό της πόλης των Πατρών και την προσέγγιση ενός καινούργιου θεατρικού κοινού. Οι πολιτιστικές ανταλλαγές και συμπαραγωγές με άλλους ελληνικούς θεατρικούς οργανισμούς, η ερευνητική και ψυχαγωγική του δραστηριότητα, η επένδυση σε έργα υποδομής και σε εκπαιδευτικά εργαστήρια για νέους, οι μεταφράσεις αρχαίου δράματος και ξένης δραματουργίας και οι παράλληλες δράσεις που θα πραγματοποιηθούν για τον εορτασμό των τριάντα χρόνων λειτουργίας, εδραιώνουν την παρουσία του θεάτρου όχι μόνο στη τοπική κοινωνία αλλά σε όλο τον ελληνικό χώρο. Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας συνεχίζει δυναμικά την καλλιτεχνική του δραστηριότητα στην Κεντρική και Παιδική Σκηνή, παράλληλα με το Άρμα Θέσπιδος , το Θέατρο της αφήγησης και της επινόησης, την Όπερα και τις δράσεις του Προγράμματος INTERREG καλλιεργώντας την καινοτομία και τον πειραματισμό και συμβάλλοντας στον Πολιτισμό της Πόλης. *Οι παράλληλες δράσεις για τον εορτασμό των τριάντα χρόνων λειτουργίας, θα πραγματοποιηθούν την Άνοιξη του 2020. Σύντομα θα ανακοινωθεί το πρόγραμμα των δράσεων.

περισσότερα
A Manual on Work and Happiness

Η ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ- «Πλάτωνα Απολογία Σωκράτη»

Διδασκαλία ερμηνείας αρχαίου λόγου, Μετάφραση, Σκηνοθεσία, Δήμος Αβδελιώδης Στα αρχαία ελληνικά με υπέρτιτλους στα ελληνικά & αγγλικά

31.01.2017

Η συγκλονιστική παράσταση του Δήμου Αβδελιώδη,  Η αναπαράσταση της Δίκης του Σωκράτη που παρουσιάστηκε στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων τη Δευτέρα 30 Ιανουαρίου σε ένα κατάμεστο θέατρο με την υποστήριξη του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Πάτρας, επαναλαμβάνεται την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2017, στις 21:00.
Το έργο που καθήλωσε χιλιάδες θεατές στην Ελλάδα και το εξωτερικό με sold out παραστάσεις τόσο στη Θεσσαλονίκη και στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, όσο και στην Ρουμανία, την Κύπρο και το Βιετνάμ, όπου αποθεώθηκε από το Διεθνές Διπλωματικό Σώμα 27 Πρεσβειών στην ιστορική Όπερα του Ανόι και έγινε παγκόσμιο πολιτιστικό γεγονός αναδεικνύοντας την αρχαία ελληνική γλώσσα, σε ζωντανή γλώσσα, πρώτη φορά ύστερα από δυόμιση χιλιάδες χρόνια.

Η αυθεντική αυτή Αναπαράσταση της πιο συγκλονιστικής δίκης στην ιστορία του πολιτισμού, στην ίδια ακριβώς γλώσσα που μιλούσε ο Σωκράτης, κάνουν την παρακολούθηση της για τους θεατές, μια μοναδική βιωματική εμπειρία, έχοντας την αίσθηση ότι ζουν μέσα στην πραγματική ατμόσφαιρα της ημέρας της δίκης κι όπου ο Σωκράτης και ο Μέλητος ενσαρκώνονται μπροστά τους ζωντανά. 

Είναι η πρώτη φορά που υλοποιείται η προσδοκία  να εκφέρεται η αρχαία ελληνική γλώσσα έτσι, ώστε ν’ ακούγεται με έναν φυσικό, άμεσο και οικείο τρόπο χωρίς χαρακτήρα πειραματισμού, αναδεικνύοντας την αδιάλειπτη ενότητα όλων των μορφών της ελληνικής γλώσσας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Ο Δήμος Αβδελιώδης, εμπνευστής και δημιουργός αυτού του εγχειρήματος, έχοντας διδάξει την εκφορά της αρχαίας ελληνικής γλώσσας με την πρωτότυπη μουσική μέθοδό του, και καταθέτοντας παράλληλα μια νέα σύγχρονη μετάφραση της «Απολογίας» που συνοδεύει με υπέρτιτλους την παράσταση, γράφει στο εισαγωγικό του σημείωμα: 

«Mε την «Απολογία του Σωκράτη» το οικουμενικό πνεύμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού φθάνει στην πιο κορυφαία του στιγμή, γιατί γίνεται συνειδητή πράξη, αποκτώντας αναμφισβήτητη σωματική υπόσταση με τον Σωκράτη, ο οποίος αρνείται να σκέφτεται και να ζει χωρίς την ελευθερία να αναζητά την αυτογνωσία, αναγκαζόμενος να  προτιμήσει τον θάνατο, από το να στερηθεί τον ενθουσιασμό και το βίωμα αυτής της αναζήτησης σαν του πιο ουσιαστικού σκοπού της ύπαρξής μας. 

Στην απολογία του, αποκαλύπτει τις τυποποιημένες και φοβικές συμπεριφορές, που υποβάλει η άγνοια της πραγματικής ανθρώπινης ταυτότητας του ‘εγώ’ και του ‘άλλου’, και παράλληλα την εικόνα ενός πολιτισμού που πελαγοδρομεί, εξ αιτίας αυτής της άγνοιας, από αστάθμητα ή ψυχαναγκαστικά γεγονότα, που ματαιώνουν τις προσδοκίες των ανθρώπων για ευημερία και εκπλήρωση των πιο ωραίων τους οραμάτων.

Ταυτόχρονα αρχίζει και η δύση του ελληνικού κλασικού κόσμου, εφ’ όσον το πνεύμα  των ουμανιστικών ιδεών του Σωκράτη, δε μπόρεσε ποτέ να ενσωματωθεί μέσα στην πραγματική ζωή, της λειτουργίας της δημοκρατίας, της παιδείας και των άλλων θεσμών, παραμένοντας σαν μια ουτοπική και άπιαστη ιδέα για ποιητές. 

Είναι δύσκολο έως ακατόρθωτο να εκτιμήσουμε σήμερα την εξέχουσα σημασία αυτού του οριακού κειμένου της ιστορίας του πολιτισμού μέσα από τις μεταφράσεις  του, επειδή η μεταγραφή του σε μιαν άλλη γλωσσική δομή, είτε είναι η νέα ελληνική γλώσσα είτε η δομή μιας οποιασδήποτε άλλης εθνικής γλώσσας, αλλοιώνει αναγκαστικά την ύφανση και το ήθος του λόγου, άρα και το πραγματικό πρόσωπο του Σωκράτη.